Volvin a vista atrás. Alí estaba el. Con su saco de besos recén feitos e unha taza de café. Non recordaba moito da noite anterior, pero non me importaría despertar asi cada mañán. Con el o meu carón.
Erguinme e depositei toda a miña confianza naquel sorriso, que iluminaba máis que aquel sol que se colaba pola fiestra para obserbar súa beleza. Bicoume, o quedei calada, intentando gardar na miña memoria cada segundo para ser feliz cada noite ó recordalo.
No hay comentarios:
Publicar un comentario